Mahfî-i Hâl
Bir esmâsız cemâl uğradı gönül menziline,
Ne geldi denir, ne geçti — hâl arada mühürlü.
Zaman sandılar bu bekleyişi,
Hâlbuki bekleyen zaman değil, niyettir;
Ve niyet, saatte ölçülmez.
Sabrı giydim,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta