Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
okudum
Şiirinizin etkisine kapılıverdim, o ışıltıyı da hissediverdim. Ve bir mahcubiyet de beni kapladı...Bu ne güzel bir anlatım. Lütfen kalemi hiç bırakmayın...
Lodos ılıklığıdır bu
Saçlarına değen..
Yıldızların ışıltısı mı
Seçemiyorum
Saçtığın karanlıklara????
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta