Mahcubum Şiiri - Ahmet Faruk İnan

Biliyorum mahvoldum, mahcubum;

Kapına, eşiğine gelemez oldum,
Ben kendimden nefsimden nefret eder oldum,
Bu günah, yiyip bitirdi beni; içimi kemirdi,
Kalbim artık kapkara, hakkıyla anmaz oldu seni.

Sağım ayrı konuşur solum ayrı,
Ne yapacağımı bilemez oldum gayrı,
Biliyorum; iyi bi kul, iyi bir kurban olmaz benden sana,
Ama yine de acı, rahmet eyle bir çıkış yolu göster bana.

Mayam da vardır unutlanlık af ola,
Bilirsin insanım; unuttum sana karşı kulluğumu,
Sen ki münezehsin unutkanlıktan, yakışmaz unutkanlık sana,
Sen ki rahmet sahibisin, rahmetine yakışır buldur yolumu bana.