Söze itaat eden yollar vardı bir zamanlar
Huzur ve hüzne aynı anda şükreden kadınlar…
Mahallenin varoş yanıydı
Aşık olabilen erkekler
Yüreklerinde güvercin sürüsü konaklardı
Hayalden öteye varamayan…
Ve aşikar aşklar vardı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta