Sokağımızı gözledim.
Sokağımızdan geçen yolcuları gözledim,
Dün akşam üstü.
Meğer ne çoklarmış.
Bir o yana bir bu yana giden,
İnsanları bir tarafa bırakırsak,
Ne çok kadrolu kedi varmış mahallemizde.
Onlarda mahallemizin sakini elbet.
Onlarında bir işi, bir meşguliyeti var.
Mesai yapıyorlar icabında.
Mesela hepsinin çöp konteynırları ayrı.
Çöp atmaya gelen ev hanımlarına,
Öyle içten masumane bakıyorlar ki.
İnsanın çöpe inerken,
Onlara da ayrıca yemek götüresi geliyor.
Esas onları çöp atıldıktan sora seyretmek lazım.
O masumluktan eser yok.
Hepside birer aslan olmuş sanki.
Hırlamalar tıslamalar.
Birbirini kovalamacalar.
Güçlü olan önce doyuruyor karnını.
Bir şey kalmışsa diğerleri de sebebleniyor.
Sokağımızın kedileri böyle günlerini geçiriyor.
İri kızıl bir kedi vardı.
Ne oldu acaba,
Çoktandır gözükmüyor.
Hastamıdır nedir.
Çabuk dön kedi,
Yoksa ekmek teknen elinden gidecek.
Kayıt Tarihi : 12.3.2006 19:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!