Mahallende bir yanlış yapıldığında
Sesin hep gür çıkar, karşıya bakarsın.
“Onlar da yapmıştı vakti zamanında”
Kafan buna hazır, ezberden sallarsın…
Hem de karşı tarafın yanlışlarıyla
Yanlışı savunursun, sorarım niye?
Anlatırsın durmadan son avazınla
“Aslında aramızda pek fark yok diye.”
Yeter ki olsun mahallenin içinden;
Söz, davranış, icraat, eylem farketmez!
Hem yanlışı savunman beklenir senden
Hem doğru yanlış, soru sorman istenmez!
İğrenç küfürler etse efendilerin
Savunursun ölesiye düşünmezsin?
El pençe divan önünde çöktüklerin
Tükürse sana “Bir hikmeti var dersin”.
Hele efendi hazretlerin sallarsa
Elin kalbine gider, eyvallah dersin.
Doğru ya da yanlış ezberde ne varsa
Her şeye “Evet” der ezberden söylersin...
Ezberletilir hem soru, hem cevaplar;
Eleştirmez, sorgulamaz, sorgulatmaz.
Ve sana sufle verir büyük kutsallar,
Olursun teslim, inancın hiç sarsılmaz(!)
İster doğru, ister hatalı söylensin
“Doğru bizimkilerin her söylediği”,
“Karşı mahalle söylerse yanlış” dersin.
Çünkü tutarsızsın, görmezsin gerçeği…
Doğruda yanlışta tutarlı olmazsın
Yan çizer dersin: “Karşı mahalle ağzı”.
Haklıyı haksızı asla ayırmazsın!
Mahallecilik başımızın belası!
Pendik/04.05.2022
Mustafa Bulan
Kayıt Tarihi : 4.5.2022 13:17:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!