Dudağımda tuzlu bir tat gözyaşımdan ötürü,
Boğazımda ısırgan, söyleyemediklerimden ötürü.
Bu şiir :kulakları duymaz,gözleri görmeze!
Yüz yıllık bir hasret gibi içimdeki yokluğun,
Senin gönlünden uzak oluşum gurbetimin nedeni.
Kirpiğimden dökülen yaşlar ,yanağıma dökülüyor damla damla...
Gece tüm acımasızlığı ile üstüme geliyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta