Mağlubiyet Tanrısı Şiiri - Ahmet Baris Ay

Bir vitrin var bir de mutfak
Gerisi yokluk
Yani ya bir ya sıfır
Aradaki koridor ne kadar kısaysa
O kadar iyi
Hele hiç yoksa koridor
Yani mutfak vitrinse eğer

Gözlerin de dudakların da vitrinde
Böldüğün ekmeğin
Bir kediyi sevişin - ki kedilerden soğudum bu yüzden -
Camın ardından bakması güzel de
Bilemiyorum
Mutfak çok uzun çok karanlık bir koridorun ardında
Mutlaka kirli olmalı fayansların

Matah bir şey güzellik
Belki en çok aranan
Ama bir seçki değil ki Dünya
Her karesi bir kartpostal olan bir film hiç değil
Yalandır ve yavandır güzel
Gönlümü mıhlamaya çalışır gözümden
Bir balık gibi avlar beni derin gölümden
Kovasına koyar
Plastik cerrahinin içinde hapsolurum

Biliyorum bu yolun sonu yok
Kendimi yontuyorum kendi ağacımdan
Kendi ellerimle bırakacağım
Kendi tapınağıma
Ben semavi tanrılardan daha görünmez bir putum
Adım Barış
Mağlubiyet tanrısıyım