Maganda Şiiri - Mehmet Serdar Ateş

Bir maç daha bitti, sokaklar coştu,
İnsanlar bir o yana, bu yana koştu,
Yavrum da sevindi, “gol gol” dedi,
Kaş göz arasında yanımdan geçti.

Aynı sevinç ile balkona koştu,
Caddede maganda kurşunu sıktı,
Maganda kurşunu yavrumu buldu,
Günahsız yavrumu kör kurşun vurdu.

Al kanlar içinde “Allah’ım” dedi.
Cansız bir şekilde yere serildi,
Alnından akan kan yüreğim deldi,
İnsanlar kudurmuş üstüme geldi.

Maganda maganda yavrumu yedi,
Utanmadan “ne olmuş, bir kurşun” dedi,
Azmış it “suçsuzum” diye söylendi,
Silahında duman, bir de poz verdi.

Ağzımdan ilk defa, küfür çıktı,
Utandım üperdim, korktum Allah’dan,
Cansız yerde yatan, günahsız candan,
Gayri ihtiyari, dilim sürçmüştü.

Kork Allah’tan korkmaz, utanmaz kuldan,
Azmış yoldan çıkmış, arsız adamdan,
Silahla dolaşan nara atandan,
İnsan suretine girmiş hayvandan.

21.01.2006