Madımak Yangını sönmedi hâlâ,
Anılar anlatan, yazan yanıyor.
Yaşanan acılar dinmedi hâlâ,
Asaf Koçak gibi çizen yanıyor.
Unutmak mümkün mü Behçet Aysan’ı?
Ondan bize kaldı yüzlerce anı.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Sayın Mustafa Bay, katkınız ve değerlendirmeniz için teşekkür ederim.
Maalesef...
Her temmuz başında aynı acı,
Aynı "yanık kokusu!"
Akıl, izan, vicdan ve de "kardeşlik" duyguları ile gönenmiş bir Türkiye özlemi ile,
Rahmet dileklerimle, kaybettiklerimize..
Tebrikler şiire Nevzat Bey..
Sayın Mustafa Bay, katkınız ve değerlendirmeniz için teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta