Hayatın baharı'ndaydı hepsi
En genci on ikisi'ndeydi
Alçakça kalleş bir el değdi
Cayır cayır yandı madımak
Her bir ocağa ateş düştü
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Başbağlar köyü ve içindeki Madımakta yakılanlar kadar insan da yakılıp kül edildi Derya hanım. Hem de evleri barkları hayvan ve camileri ile beraber. Bu iki olayın arasında bir aylık bir zaman varken neden daima Madımak diyorsunuz da bir kerecik olsun Başbağlar demiyorsunuz? Yoksa Madımakta yananlar canken Başbağlar'da yananlar patlıcan mıydı?
Cihat bey, acılar üzerinde böyle bir değerlendirmeyi ben doğru bulmuyorum. Madımak yıl dönümü olduğu için "Madımak" dedim. Lütfen acıları yatıştırmaya kalkışmayın çünkü bu hiç insanı olmaz. Hele de ben asla yaşanan acıları bu sekil de değerlendirmem bilesiniz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta