Anlıma bulaşmış kömür karası,
Derdimin yok mudur acep çaresi?
Kayadan çıkardım ekmek parası,
Gelmem beklemeyin beni boşuna,
Niye olmadınız derdime mani
Gömdünüz toprağa kefensiz beni,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




KARANIN BEYAZA ÖZLEMİ
Karanın beyaza özlemi
Kırlangıcın martıya uçması...
Matem Manisa Soma’da
Kömür ocaklarında yas
Bir avuç kömür için
İşçiler komada
Yapılır savaş…
Elimdeki güller karardı
Duygularım karardı
Gözümdeki yaşlar karardı
Hayatım karardı,
Bahtım kara…
Yetiş kömür işçisi
Beyaz kefeninle
Güllerimi kurtar
Duygularımı kurtar
Gözyaşlarımı kurtar
Hayatımı kurtar;
Kapkara olmaktan.
Kurtaramıyorsan, kurtulamıyorsan
Uzat ellerini
Kırlangıçtan martıya dönüşen kanatlarını
Ben de beyazlarla uçayım
Martılar gibi
Kanatlarımız temas etsin
Sizlerle göçeyim…
14.05.2014 - İstanbul
İsmailoğlu Mustafa YILMAZ - İstanbul
Bu acılı günde, madenci olmak ne bahtsız bir meslekmiş böyle. O kömür karalı nurlu askerlerimize Allahtan rahmet dilerim... İşte bugün yürekler dağlandı. Onları anlamaya çalışmak, anlamak çok zor. Ekmek parası için yerin kaç kat dibinde kazma sallıyorlar. Çekilmez bu dert!!!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta