Karaya çalan ellerimle bölüştüğüm,
Kuru somundan kalan parçalar tıkarken boğazımı
Kesiliyordu nefesim.
Bu kıyamet sahnesini andıran tablonun içerisinde,
Kulağımdan atamadığım seslere karışırken feryadım.
Göz bebeklerim büyüyordu!
Ölmeden, girdik ya toprağa!
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta