Kara gözleri ,simsiyah yüzleri vardı
Bir yumruk olup yarıyorlardı karanlığı
Bembeyaz dişleri parlıyordu
Işıktan kamaşan gözleriyle bakıyorlardı yarınlara
Gökyüzü masmaviydi
Martılar uçuyordu bembeyaz kanatlarıyla
Özgürlük avuçlarının içindeydi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminize sağlık tebrik ederim saygılar selamlarımı sunarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta