Toprağın dibinde devrim meşalesi yakanların gölgesiydi
Ta en dipten gelen özgürlük türküsüydü
Ölümle yaşamın yanyana yaşadığı bir yerde
Sevginin büyüklüğü vardı
Ölümün bilinmezleri türkü söylerken
Ölüm meleği yanındaydı
Eli öpülesi o kayaları delik deşik eden işçilerin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta