Bu şiir, bir maden ocağında meydana gelen iş kazasında yaşamını yitiren; henüz on dokuz yaşındaki bir madencinin ölümünden sonra kuruldu. Olay sonrasında ocaktaydım. Tüm benliğimle duyumsadım iliklerimden çekilişini suların. Günlerce kendime gelemedim. Durgun aktım yüzyıllarca: Don gibi tıpkı...
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




ruhu şad olsun...
saygılarımla kutlarım kaleminizi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta