Bazen havasızlıktan, karanlıktan bunaldım.
Bazen duvarlar çöktü, toprak altında kaldım.
Kıyafetlerim yırtık; elim, yüzüm kapkara,
Katlandım bayıltıcı ruhsal yorgunluklara.
Günlerce, haftalarca gün ışığından uzak;
Bazen emekleyerek, bazen yuvarlanarak;
Karış karış gezsem de daracık tünelleri,
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta