Dağların altına karlar yağıyor,
Beyaz değil gardaş kömür karası,
Fırtına tipiyi rüzgar sağıyor,
Niye son bulmuyor maden yarası,
Kepçeyle toplayan böyük adamlar,
Kendini adamdan sayan madamlar,
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




KÖMÜR KARASIDIR
Kömür karasıdır beyaz yüzleri
Karanlıkta görmez siyah gözleri.
Üçyüzbir işçiyi toprağa gömdük
Şehit dedik ağlatıyor bizleri…
- Tozkoparan/ İstanbul
İsmailoğlu mustafa YILMAZ - İstanbul
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta