Dolunaya sarıldım,ipek bir dokunuşla,
Birde rakının beyazına,özlemek gibi,
Kaybedilen hayatları ruhuma işlerken özledim,
Ekmek uğruna madenin ziftine,
Çoçuğu uğruna karbonmonoksite ölenleri özledim,
Yaşama sevinçlerini duydum yüreğimde,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta