Bilinen yönüyle yiğit memleket
Kahramanmaraş'ım, kahraman kentim!
Uzaktan sanki bir kristal maket
Kahramanmaraş'ım, kahraman kentim!
***
Benzeri olmayan bergüzarın var
Sensin madalyalı tescilli diyar
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Maalesef olaylara fransız kalan, tozpembe hayallerle yaşamını idame ettiren bir nesil gözlemlemekteyiz. Şiir harika. Vefalı yüreğe selam ve saygılar.
“On İki Şubat”tır kurtuluş günün
Kayboldu perdeler, açıldı önün
Şen olsun bayramın, zorlu düğünün
Kahramanmaraş'ım, kahraman kentim
kahramanmaraş'ıma yakışan harika bir şiir ve anlatım. Tebrik ederim Ahmet bey Tam puan +ant
Kahramanmaraşa ve Kahramanmaraşlı tüm yurttaşalarımıza kardeşlerimize en derin sevgi ve selamlarımıızı sunarak, kıymetli ağabeyim değerli kalem Ahmet beyede hayranlık ve tebriklerimi arz ederek fazla laf ebeliği yapmak istemem.
Yine muhteşem güzel ve konu itibariyle gereklilik itibariyle değerli bir şiir okuduk.
Yürekten kutlar sevgi ve selamlarımı sunarım.
Mustafa Çelebi ÇETİNKAYA
Güzeli güzelin güzelce anlatmasından daha güzel ne olabilir ki.
Yakışmış Sayın Durna. Yüreğini selâmlıyor kalemini kutluyorum.
Ses katsak bilmem izin olur mu.
Kelâm yetmez imiş güzele dair
Elâ göz, hilâl kaş hepsi vesair
Toprağın sevdalı, tohumun şair
Kahramanmaraş’ım kahraman kentim.
Adı üzerinde maraş ken kahraman ünvanını boşa almadı.kalemin var olsun tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta