Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kalleş ve sinsi bir sığınaktır yalnızlık
ve ben çaresizliğimde üşüyorum.
Nereye dönsem
hain bir örtü ardına gizlenmiş
maskeli yüzler,
simetrisi bozulmuş şekilsiz görüntüler.
Ne dostça bakıyor,ne içten gülümsüyor!
Ben kalakalmışım derin yalnızlığımda.
Hayalimde bir sen varsın,
güzeldi tebrikler yürekten aktığı duygu yoğunluğu çok selamlar
Örtündüğüm bir senin hayalin
Sığındığım duru siyah gözlerin.
hoş bir çalışma dolu dolu kutlarım.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta