Bir mabedi görüyorum, uzağımda.
Yolu yok ve çiçeklerle çevrili bir yalnızlık gibi.
Bakıyorum çevresine, gitmeyi deneyenler olmuş;
kırık dallar bırakmışlar arkalarında.
Mabedin doğası, yıkımlarını kapamaya çalışıyor;
tekrardan yeşillenmeye, dallarını onarmaya uğraşıyor.
Ulaşmaya çalışırken ben de çiçekleri mi ezmeliyim,
Saat yedi buçuğuydu güzün
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar
Devamını Oku
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta