Sessizlik örterken dört yanı gece,
Bir mabet yükselir içimde yüce.
Ne taş, ne duvardır, ne altın, ne taç—
Bir kalp ki, aşk ile yoğrulur yavaş.
Gönlümde kurulan bu kutsal mekân,
Her nefes duala olur aradan.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta