Bir başkaydı sığınağım kendimi bulduğuma inandığım
Bana manastır misali gelen suküta erer bedenim
Orda sorun yoktu ifade edebilmek vardı kendimi
Horlanmıyor olduğu gibi seviliyordu benliğim
Ruhum zincirleri prangaları koparıp gelirdi sığınağa
Heybemi sevgiyle doldururdum çevirirdim azığa
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta