Kendimizi bu hayat denizinde gemimizi yürüten kaptan sanırız.
Ne vakit fırtınalar üstümüze gelir, dalgalar yükselir, kontrol elimizden gider,
Hiçbir hükmümüzün olmadığını anlarız.
Bela yaşamayan dümen elinde sanır,
Dümene sarılır.
Bela yaşayan hikmetin kendinde olmadığını görür,
Dümeni Yönetene sarılır.
Maviye,
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Devamını Oku
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,




evet şairim çok doğru herşeyi bilirim zanneder insan el yumruğu yemeyen kendi yumruğunu
balyoz sanarmış
kaleminiz daim ilhamınız bol olsun tam pun saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta