Dünya denen Mekanın, belki yoktu kusuru,
İnsan cinsi inmese, daim vardı huzuru,
Garaz ve nefret dolu geçen ömrüne bir bak
Yatsıdık her fırsatta , ihsan denen lutufu,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta