Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Deli şairemiz coşmuş yine... ne kadar samimi anlatmışsınız duygularınızı... sanki bir çağlayandan dökülen su misali.... yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta