biliyor musun ne haldeyim
kara bulutlarla dolmuş sözsüzlüğüm
ve ben sakin kırgın inanmaz düşünmekteyim
bir varoluşunla ümitlerim gülümsüyor
bir seninle günümde güller renkleniyor
tenim bebek oluyor nefesim süt kokuyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
