Ôlüm sobaları yanıyor fakirhanelerde havada zehir gibi karbon kokusu, bozacıların dilinde derin nameler, ekmek makamı, sokak bekçileri ürkek elleri ceplerinde kulaklarında sokak çocuklarının vicdanları eriten acıklı türküleri, az sonra duyulacak buz tutmuş minarelerden, kasvetli geceyi azad edecek sabah ezanları.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta