...ve mutsuzluğu korkuya ve nefrete
tercih etmek istedim.
...ve başkaldırdım, içimde olmayan kitaplarla;
içimdeki yargılanmalarıma.
Bencilliğim artık haksızlık etmiyor kendime.
Mutluluğum gecenin afyonundan mı?
Yoksa uykularının derin oluşundan mı insanların
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bir istanbul şiiri daha.. acaba bu kaçıncı olmuştur; diye çok düşündüm...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta