Yarım kalmış bir öykünün kahramanı olmak zor be...
Öykünüzün figüranları gözünüzün içine bakıp da bir aksiyon beklerken yaşadığınız dünyayı terk-i diyar eyleyip hayal ettiğiniz dünyaya geçmeyi denemek zor.
Öykümün gözbebeğinde kelimeler isyan ediyor. Şehirde, sokakta, caddelerde kavgalar tutuşuyor. Kahramanlar kaçışıyor geceden. Yazasım artıyor...
Bilinmezden bir ses “aşkın zulada bekletilemeyeceğini” söylüyor kulağıma. İçimde bir şeyler alabora oluyor. Delirmenin eşiğinde ve anılar koltuğumun altında nagant...
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta