Love Is The Blood Şiiri - Yüksel Balcı

ilk soluktan aldığım bu nefes
menekşe kokulu evlerin
duvarlarında anıya duruldu
geçmişin yangın kalabalıkları
geçmişin o kanayan nehirleri
yalnız istilalarımda
ilk ölümle dağlanan tenim
kavramların kırılışında
yokluğunda aşkın
edimsiz tarihlerin
endorfin
kafein
ve inlerinizde
sayıkla ey zaman

love is the blood

ben uzaklıkları çoğaltan bir ölüyüm
sen çoğalmış uzaklıkların yolcusu
o yol bilmez karanlık bir susku

aynalarda kalan zaman
yüzüme işlediğin bu nakış
iki ayrı buluttan bir bulut gözleri ömrün
kanayarak öğrendiğim aşk
ağır ve ağrılı kalbim

tüm çığlıklarıyla çocuklar
içimin deltalarında yangın oyunları
söze dönüşen suret
anlat hangi aşk iç ülkelerimde
yakar bir başkasınıda
boğazımda takılı uçurumlar

yakacaklar çocukları
çiçekleri ezecek ağır potinleri
naivasha, ludwigshafen, rahimava ve tulkarim
yeryüzü kırılmaları ve ağır depremler
benim yangınlarım kanayan yanım
celladımsın ey söz

love is the blood

yanmaktan bir yürek aşka çıkar
yakılmaktan bu yürek kanıyor asırlardır

love is the blood

ve neden tekrar eder tarih.......