Ve ben de terkettim kendimi. Aymazdım, pis bir adamdım. Sen bana hep kızardın loterya. Deme derdin kendine öyle şeyler. Kime kızayım. Kimliğim belli. Tek kırabildiğim galeta ve kendimim. Bu bir yapı. Çırılçıplak doğdum loterya. Sistem giyindirdi beni. Ah şu sistem. Hiç olmasaydı. Belkide daha çıplak belkide daha gerçek olacaktık. Anlıyor musun beni loterya. Anla lütfen. Bir tek sen kaldın beni dinleyen. Hayata sımsıkı sarılırken ardımda onca insan bıraktım. Ve sadece üzüldüm loterya. Okşa saçlarımı. Sen anla beni. Sen anla....
Mesut GünayKayıt Tarihi : 7.2.2026 00:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!