On altı milyon yıllık yüreğimdeki yalnızlığı paylaşmak istediğim deccal
Artık farkıma var. Umman’da çöl, başkaca yerde buz dağları
On altı milyon yıllık nefret, soğuruyor yüreğimi
Yüreğim, bin seneden evvel senin avuçlarında atıyor
Soğruluyor ve durmak üzere
Senin kaderinin ilk günü bana yazıldı
Talihsiz, bu ne bahttır dedim
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta