Kaderimmiş deyip yalnızlıktan medet beklerken
Hicranla ağlayıp, hüzün girdabında çırpınmıştım
Yeni sevdalara kapatıp kapıları, köprüleri atarken
Gönlümü, pişmanlıkla ölüm uykusuna bırakmıştım
Bir azize, bir Meryem edasıyla yaşamak isterken
Birden çıktın karşıma; bir lodos gibi estin geçtin
Getirdiğin sevda sağanağıyla buzlarımı eritirken
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta