Alfama semtinde şakıyordu sarı tramvaylar yokuş yukarı.
İki hapishane vardı. Biri hırsızlar içindi.
Parmaklıklı pencerelerden el sallıyorlardı.
Haykırıyorlardı fotoğraf çekilmek istediklerini!
Yarılmış bir insan gibi kikirdeyerek “fakat burada” dedi kondüktör,
“burada politikacılar kalıyor”. Gördüğüm binanın duvarıydı, duvarı, duvarı
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Emeğine sağlık brom keyif aldım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta