Lise Fotoğrafım Şiiri - Musa Özbayrak

Lise fotoğrafımda kalmış ezikliğim
Ve en derine inen umutlarımda
Terkedilmenin sevdasını yasarken umutsuzca
Bakışlarımda iniyor ağladığım yaşların sebebi

bitmiyor en derin acılarım kilitlendi boğazımda
yutkunamıyorum, sensizliği bitiremiyorum
kimsenin olmadığı hayalleri, yalnızlığım bitiyor herkes gelip geçiyorda
seninle yaşadıklarımız geçmiyor gözümden

baktığın yerlerden, konyanın en tepesinden,
biz güneşi seyredemezdik seninle ne doğuşunu ne batışını
çünkü okuldan kaçtığımızda beraberdik hep
gülemezdik birbirimize bakarken biz
çünkü ha bire korkardık ayrılırmıyız diye

korkulan başa gelirmiş özlediğim,
korktuklarım benim başıma geliyor,
seni bilmem belkide unutmussundur
belkide rezil etmissindir hayallerinde beni

yitip giden düşlerim gibi
herkes geçiyor sokaktan sende geçiyorsun
hayalimde senide geçiriyorum sokaklarda ama
ayrıldığımız yerden geçerken unutuyorum seni
özlediğimi bilemedim ben bilemedim

unuttuklarım geldi hep aklıma hiç müsait olamadım ben seni düşünürken
hiç aklımı yitiremedim çünkü boş bırakmadılar beni en aşağı sokaklarda bile
sana sesleniyorum özlediğim sana direnemiyorum
sen öylece evlenirken, beyaz gelinliğinle önümden geçerken
ben direnemiyorum yalnızlığa ben acıyamıyorum sana
çünkü ben senin bakamadığın yerden seviyorum seni