Ağaçsız ve denizsiz kaldığım günlerde
Bir pembe yaratırım kendime
Çoğalır, taşarım sınırlarından ufuklarımın.
Uzanırım kuşlara sevmek için, kuşlar uçuverir.
Özgürlüğümün tutsaklığı kanatlarında yükselir.
Ve sıkıntı başlar yine usuldan
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta