Günlerden salı aylardan hazirandı
bir parkta bir güzel zamandı
ağır ağır ilerledi bir genç kız
oturmak için karşıya
adını sordu yanındaki hanım
cevap verdi usulca: adım linda
zaman sanki sular kadar durgundu
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta