Geceler simsiyah örtü edasıyla sarıyor ruhumu
Kalbimin elleri kırılmış,şiirsel dokunuşlarımdan
Gönlüme kelepçe vurandı,ömür çıkmazım
Umrumda olanlar listesinden sildim,eskiyen hüznü
Sönük bir şehirden arta kalan huzuru da def etti aşkı
Acılar ürkek bedeninden ölüme koşan kısraklar gibi
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta