Gidesim var çok uzaklara niye durayım ki beni buralarda tutan bir şey mi var sanki sen yoksan
Öpesim var yine o aşk kokan dudaklarından kana kana ne olurdu sanki şimdi burada olsan
Zaten hep sonradan bulur beni o pişmanlıklar durur karşımda çekip vurur canımın tam ortasından
Daha ben anlamadan ne olup bittiğini ne ara gittiğini hesap sorar anılar hiç durmadan
Eğilir başım düşer gardım yığılır kalırım o an dört duvar üstüme çöker geceler hep kör zindan
Anılır adın geçer lafın salınır yokluğun karşımda vay anam bir görsen o ne heybet o ne endam
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta