Limon ağacı ve ben,
Ne anlamı kaldı'ki hayatın;
Sessizce çekip gittin.
Sanki hiç tanımamış gibi;
Hiç sarılmamış hiç beraber gülmemiş gibi,
Hayallerimizi bile yarım bıraktın,
Gözlerine baktığımda kala kaldığım gibi.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta