Loş odamın penceresini açtım ardına kadar.
İmdat! ..Diye haykırmak geldi içimden,
Haykıramadım..
Mindere oturdum sonra,
Hırsımdan ağladım.
Aşkımız ne olacak,tek taraflı olursa diye düşünürken,
Nasılsın diye hatır soran sesin geldi kulağıma.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ama her geminin bir limana, her limanında iskelesine bağlı görmekten mutlu göreceği bir gemiye geresinimi vardır ...
Şaşkınlık sonradan oluşur ve belki de mutluluk kaynaklıdır ...
Kutluyorum bu çok güzel çalışmanızı ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta