Dert tuzağıydı belki öfkeler,
Serseri ruhunda taşınan bir aktördü gidişler,
Elveda demeden alkış tutmaktı yarınlara; kaçışlardı,
Sevebilmek senin haritandı
Pusulası ve rotası hiç belli olmayan
Varılan limana kavuşmaktı
Tekrardan aynı istikamete hiç uğramadan...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta