Liman Şiiri - Ömer Koç 4

Fırtınayla sığındığım liman
Biliyorum varlığımdan şimdi habersiz.
Biliyorum daralıyor zaman,
Naif ruhum benden, ben ruhumdan habersiz.

Ulaşmıyor bir limana artık gemi,
Boğuluyor bu ummanda düşünceler.
Bırakmıyor yakamda her iki eli,
Boğuluyor hafızamda düşünceler.

Belki kırk gün kırk gece sürecek yolculuk,
Akıtacak başucunda zehri durup düşünmeden,
Akacak bu ummanda sonu gelmez ‘onsuzluk’,
Ruhum bana, ben ruhuma ses vermeden.