Yoğun duygular içinde limana doğru sürükleniyorum
Beni bu havalar mahvetti dermişcesine sallanıyorum
Tam limana yaklaştım diyorum
Gördüğüm liman değil hayal imiş
Kahroluyorum
Dalgalar eskimiş bedenime vuruyor
İçime su çekmişim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta