Herkezin boğulduğu denizlerde
Liman olmaktan yoruldum
Dertlerine derman olmaktan
Omuzlarımda yüklerini taşımaktan
Neler gördü geçirdi bu beden yılmadan
Neler yaşadı üstesinden geldi yıkılmadan
Herkeze eyvallah deyip kendi dünyasına bakmadan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta