Ah beyaz zambak, bürünmüşsün geceye
Kafan mı karıştı ayı yeğlemişsin güneşe?
Apansız bir hüzün var solan çiçekte
Aydınlık unuttu seni o karanlık bahçede
Ah beyaz zambak, bürünmüşsün geceye
Açmamış çiçeklerin, kırılmış dalın
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta