sonsuz ve zamansız bir düşistan’da
ben ki evrenin ilk yaratıcısı ulu tanrı
sen ki cennetten kovulan ilk yaratık
tablete kazılı ilk aşk-ilk günah lilith
ilk bostan sulandı baştan çıkardı
adem’i bana düşman kıldı
melek değil o bir hardı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta