De bana
Bir bulutun göğe neden sığamadığını ve kainatın yüzümde patlayışını anla! Bir de sakın ola alınma, tüm sözler yetim şimdi, eli başına değene hediye.
Dün geceydi, rüyaydı, üç beş pasaklı çocuk cehennemde oyun oynuyordu. Başlarında gülümseyerek izleyen melekler. Dedim, bu işte bir gariplik yok mu sizce, çocuğun cehennemde işi ne? Dediler, onlar bildiğin cehennemliklerden değil, aşk çıkmış yollarına, yarım akılla dünyayı seyredenler. Büyük desen değil, çocuk desen hiç değiller.
Gülümsedim! Lia müjdeler olsun ki bildiklerimden değilsin.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta